Mənim diləyim. 

Heç bilirsən nədir mənim diləyim?

Qalın bir meşədə gəzə biləydim.

Mədən gen düşəydi qəmim-kədərim,

Dərdimdən ayrılıb aza biləydim. 

Bütün həyatımı ortaya qoyub,

Ötüb-keçənləri yoza biləydim.

əlimə bir dəftər, bir qələm alıb,

başıma gələni yaza biləydim. 

Sirrimi böləydim şamla,küknarla

Dinib-danışardım uca çinarla,

“birdən kimsə görər”-deyə, qorxmayıb

Gözümün yaşını tökə biləydim.

 Uzana biləydim otların üstə

əlbəttə yarpaqlar məndən küsməsə,

Lalələr özləri izin verərsə,

Bir ömür çələngi hörə biləydim. 

Başıma tac edib ömür çələngin

Hiss edə biləydim həyat ahəngin

Qolunu buraydım əcəl-nəhəngin

Ölümü özümdən qova biləydim.

 Eh.. heç nə istəmirəm, nə meşə, nə dağ

Nə lalə, nə çinar, nə də ki qovaq.

Elə öz evimdə yanaydı çıraq,

Gündə bircə dəfə gülə biləydim. 

08.02.1998