Mənim diləyim.
Heç bilirsən nədir mənim diləyim?
Qalın bir meşədə gəzə biləydim.
Mədən gen düşəydi qəmim-kədərim,
Dərdimdən ayrılıb aza biləydim.
Bütün həyatımı ortaya qoyub,
Ötüb-keçənləri yoza biləydim.
əlimə bir dəftər, bir qələm alıb,
başıma gələni yaza biləydim.
Sirrimi böləydim şamla,küknarla
Dinib-danışardım uca çinarla,
“birdən kimsə görər”-deyə, qorxmayıb
Gözümün yaşını tökə biləydim.
Uzana biləydim otların üstə
əlbəttə yarpaqlar məndən küsməsə,
Lalələr özləri izin verərsə,
Bir ömür çələngi hörə biləydim.
Başıma tac edib ömür çələngin
Hiss edə biləydim həyat ahəngin
Qolunu buraydım əcəl-nəhəngin
Ölümü özümdən qova biləydim.
Eh.. heç nə istəmirəm, nə meşə, nə dağ
Nə lalə, nə çinar, nə də ki qovaq.
Elə öz evimdə yanaydı çıraq,
Gündə bircə dəfə gülə biləydim.
08.02.1998
SANMA Kİ, AYRILIQ ÜZƏCƏK MƏNİ
MƏNİM DƏ QÜRURUM, MƏNLİYİM VARDIR.
DÜŞÜB ADDIM-ADDIM AXTARMAQ SƏNİ
BİLİRƏM ƏBƏSDİR, BOŞDUR, NAHAQDIR.
SƏNİ ÖZ GÖZÜMDƏ MƏN UCALDARAM
QİBLƏYƏ EDƏN TƏK SƏCDƏ ETMİŞƏM
HƏR SÖZÜNÜ UDUB YASALAYARAQ
SƏNİ ÖZ-ÖZÜMƏ QƏNİM ETMİŞƏM
ELƏ BİL YATMIŞDIM İNDİ OYANDIM.
GÖR BİR KİMİN ÜÇÜN ALIŞDIM, YANDIM.
NECƏ UCALTMIŞDIM, ELƏ DƏ SALDIM,
BİL Kİ, SON SÖZÜMDÜR, BU BİR QƏRARDIR...
13.12.1999
